توسعه نقطه ایی و توسعه صفحه ای در جم توسعه نقطه ایی و توسعه صفحه ای در جم
بنا به درخواست تعدادی از دوستان، در این پست در نظر دارم در مورد تغییراتی که در شهرستان جم طی دو سال گذشته بوجود آمده، بنویسم. هر چند که هنوز فرصت کافی پیدا نکرده ام که همه جم را ببینم که بتوانم تغییرات بیشتری را ببینم، ولی تا همین جا بسنده می کنم و از آنچه برایم جدید است می نویسم.
توسعه منهای دولت (1) توسعه منهای دولت (1)
می دانیم که پیشرفت جوامع مرهون تلاشهای شرکت هایی است که در زمینه های مختلف علمی و فنی صنعت و تکنولوژی را در اختیار بشر قرار داده اند. برای مثال تکنولوژی الکترونیک را شرکت های سونی، توشیبا و ... توسعه داده اند و این تکنولوژی را به شکل پیشرفته امروزی درآورده اند، کامپیوتر را مایکروسافت، اینتل، آی بی ام و موتورولا و ... توسعه داده اند، مخابرات موبایل کنونی آمریکا را شرکت کوال کام ابداع و راه اندازی کرده است و به طور کلی بجز در صنایع نظامی تقریباً در همه زمینه ها توسعه و پیشرفت کشورها را شرکت ها و بخش های غیر دولتی محقق کرده اند. با این مقدمه قصد دارم به این موضوع بپردازم که اگر پیشرفت بشر و عملی کردن علم در جوامع پیشرفته کاری غیر دولتی بوده است، آیا می توان مدلی تحت عنوان توسعه منهای دولت را در کشور خودمان پیاده کرد؟
در قسمت اول، این نوشتار بدون آنکه به فرآیند تبدیل علم به ثروت و یا تجارت علم و تحقیق بپردازد، به دنبال این است که بپرسد چرا در کشور ما چنین شرکت هایی تأسیس نشده است؟ در اینجا به چند مورد اشاره می کنم و از شما می خواهم روی عمده ترین عواملی که باعث این مسأله شده اند نظر بدهید.
1- نخبگان ما ریشه مشکلات ما را نبود دموکراسی و آزادی و جامعه باز می دانسته اند و طی صد سال گذشته تمام تلاشهای تئوریک و عملی خود را صرف این مقوله ها می کرده اند. به عبارت دیگر فعالان ما برای توسعه بجای آنکه تلاشهای خود را صرف تکنولوژی کنند، صرف دموکراسی می کرده اند.
2- در کشورهای صنعتی ابتدا به فکر تأسیس نهاد علم مدرن (دانشگاه) بوده اند و آن را قبل از پارلمان بوجود آورده اند اما در کشور ما اول به فکر پارلمان افتاده اند و 30 سال بعد به فکر دانشگاه.
3- مذهب
4- دانشگاه ها در کشور ما آنقدر قوی نبوده اند که کسی متوجه شود که می توان از علوم مدرن برای تولید محصولات صنعتی استفاده کرد.
5- دولت ها (اعم از دولت های حکومت پهلوی و اسلامی) نمی گذاشته اند کسی سرمایه گذاری کند.
6- آدم های پولدارمان سواد و دانش لازم جهت تأسیس چنین شرکت هایی نداشته اند.
7- آدم های پولدارمان به لحاظ سرمایه مالی در حد تأسیس چنان شرکت هایی نبوده اند.
8- در کشورهای صنعتی دولتها از سرمایه گذاران حمایت مالی و معنوی می کرده اند.
9- حاکمیت تفکر دولتی و اینکه فکر می کرده ایم که توسعه یک کشور کار دولت است.
10- ایرانی ها بر خلاف خارجی ها فکر اقتصادی نداشته اند.
11- ایرانی ها دید خوبی نسبت به مال اندوزی و مال دنیا نداشته اند.
12- دشمن
در پایان این را هم اضافه کنم که موارد فوق را از آن جهت که هر آنچه به ذهن داشتم نوشتم، نه اینکه نظر خودم هم همه آنها باشد.
شناسایی سیستماتیک جامعه ایران (1) شناسایی سیستماتیک جامعه ایران (1)
گاهی اوقات گفته می شود که در ایران اشکالات به صورت سیستماتیک است و یا گفته می شود که در بسیاری از بخش های جامعه مشکل اساسی این است که سیستم بیمار است. این نوشتار قصد دارد از این زاویه به جامعه نگاه کند و ضمن توضیح این مفاهیم، با زبانی مهندسی مسایل مربوط به این مفهوم را مطرح کند.
يکم. اولين سؤال در اين زمينه اين است که « آيا مي توان جامعه را به صورت يک سيستم در نظر گرفت؟ » از نظر نگارنده جامعه به شرط آنکه مؤلفه ها و اجزاي شکل دهنده آن داراي 3 خاصيت کنترل پذيري، مشاهده پذيري و اندازه پذيري باشند، مي توان به عنوان يک سيستم به آن نگاه کرد. بنابراين اگر عناصري در جامعه باشند که فاقد يکي از اين ويژگيها باشد آن جامعه را نمي توان به صورت يک سيستم در نظر گرفت.
مخابرات توسعه و توسعه مخابرات در ایران(2) مخابرات توسعه و توسعه مخابرات در ایران(2)
در قسمت اول، به نقش تکنولوژی مخابرات در رشد اقتصادی اشاره شد. در این قسمت به ابزارها و زیرساخت های مورد نیاز برای توسعه مخابرات پرداخته می شود.
به طور خلاصه می توان گفت که مخابراتی توسعه یافته است که واجد شرایط زیر باشد:
الف: سرعت بالا ب: کیفیت بالا ج: هزینه های مناسب برای مصرف کننده د: قابلیت دسترسی به خدمات
روز 25 ساعته و شب 4 ساعته روز 25 ساعته و شب 4 ساعته
قبل از پرداختن به این موضوع اجازه بدهید، جواب مورد نظرم را به سؤال هفته پیش بدهم. همچنین لازم می دانم که از پاسخ های خوانندگان عزیز تشکر کنم.
می دانید که علت اینکه جسمی دیده می شود این است که طول موج ساطع شده از آن در حوزه مربوط به امواج نوری مرئی است. لذا اگر بتوان این حوزه را عوض کرد احتمالاً جسم از دیده ها می رود. از طرف دیگر طول موج ساطع شده از جسم با دمای جسم رابطه دارد، طوریکه در حوالی صفر مطلق این طول موج در محدوه طول موج های رادیویی قرار می گیرد، بنابراین در همسایگی صفر مطلق انتظار می رود که جسم از انظار غایب شود. این یک جواب صرفاً نظری است و لذا صد در صد به آن اطمینان ندارم.
اما در مورد یک روز 25 ساعته که آن را تجربه کرده ام، برایم جالب بود وقتی که از دبی به لاس وگاس می رفتم، حدود ساعت 6 صبح 23 اردیبهشت در دبی آفتاب در آمد، بعدش 2 ساعت و نیم در آنجا، 13 ساعت و نیم داخل هواپیما تا نیویورک و 4 ساعت و نیم در فرودگاه آنجا و بعدش 5 ساعت دیگر تا لاس وگاس، مجموعاً 25 ساعت طول کشید تا رسیدم وگاس و غروب آفتاب آن روز را آنجا دیدم. این طولانی ترین روز من بود. اما کوتاه ترین شبم پریشب بود که چون بر خلاف جهت قبلی حرکت می کردم فاصله بین غروب تا طلوع حدود 4 ساعت شد.
به امید دیدار شما در روز و شب های آینده
